Wat zijn we laat op vandaag. Pas om half negen gaan we naar beneden. Niet te geloven dat ik een keer heb uitgeslapen. Of dit beter voelt? Nee, eigenlijk niet.
We ontbijten op ons gemak, lezen de krant, ruimen de boel op en drinken een cappuccino. Praten over artikelen in de krant. Vooral die over de honger in Afrika en het Noorse drama.
Wat me elke keer weer opvalt bij rampen en zo, dat is dat de westerse wereld meteen klaar staat om te helpen met goederen, mensen en geld. Ik mis steeds dat de oliestaten, die miljarden stoppen in prestigeprojecten ook maar 1 dollar spenderen. Zie ik iets over het hoofd of is het echt zo?
De discussie over de oorsprong van het Noorse drama neemt groteske vormen aan, hier in Nederland dan. Onze Geert Wilders hangt de martelaar uit en het CDA en VVD gedogen dit. Wat een kl….. wereld scheppen deze politici.
De zon schijnt, laten we maar wat leuks gaan doen.
We gaan snoeien en wel de struiken op de erfafscheiding. Snoeien doen we in de tuin van de buren, Astrid en Renxe9, dan kan ik de struiken mooi terugsnoeien. Ik weet dat ze dit erg op prijs stellen en ik doe het graag. Is niet veel werk, maar het was wel nodig. Ziet er nu wel weer netjes uit. Marij helpt me met opruimen.
Bella heeft het ook naar haar zin, die ligt bij de buren te slapen in een van de tuinstoelen. Daarom zien we die alleen maar met eten, die is een vaste gast bij de buren.
We drinken nog een cappuccino en gaan dan douchen.
Alles ligt klaar om te gaan fietsen en dat doen we dan ook.
We vertrekken rond half twaalf en rijden over Eijgelshoven naar de Worm en langs de Worm naar Geilenkirchen. Het is mooi fietsweer en er zijn niet veel mensen onderweg. Het is een mooie route.
Deze keer rijden we weer eens langs de Worm. Is niet het beste fietspad omdat de wortels van de bomen het pad behoorlijk hobbelig maken, maar het is een mooie route.
In Geilenkirchen aangekomen pikken we meteen een terrasje. Er is geen kaart, maar er staan wel borden met wat er te krijgen is. We kiezen voor de warme hap, een zigeunerschnitzel met gebakken aardappelen en een salade en geloof het of niet, voor maar x80 5,95. We zijn benieuwd.
Jammer genoeg vliegen er veel wespen rond. Enge beestjes want ze kunnen je gemeen steken. Als het eten komt komen er nog meer, maar gelukkig druipen er ook heel wat af. Het eten smaak prima ook al is het wat vettiger dan we normaal gewend zijn. Er is genoeg te zien en onder het eten kijken we dan ook niet alleen naar het bord.
Opvallend is ook het vele Kerkraads dat je hier hoort. Is ook niet gek, het is niet ver en de terrasjes zijn hier beter en goedkoper dan in Nederland.
Na zo'n drie kwartier rekenen we af en stappen weer op de fiets.
Rijden naar Grotenrath en van daaruit naar Rimburg. Een mooie tocht door schitterende natuurgebieden. Niet de makkelijkste route maar wel een hele mooie.
In Eijgelshoven gaat Marij nog de C1000 binnen en koopt een nasipakket voor aanstaande maandag.
Via de Lichtenberg en het Beukenbos fietsen we terug naar huis. We hebben er ruim 34 km opzitten en dat voel ik ook wel in mijn benen. Blij dat we thuis zijn want we zijn net in de garage als het begint te regenen. Hebben we veel geluk gehad.
We maken als eerste een cappuccino en kijken terug op een fijne fietstocht.
Omkleden, makkelijke kleren aantrekken en dan een tijdje niks doen. Wel tv-kijken, maar dat is toch niks doen.
Later in de middag haal ik mijn schilderspullen en begin aan drie kleine schilderijtjes. Wat het gaat worden weet ik nog niet. Inspiratie genoeg maar nog niet uitgewerkt genoeg. Gewoon beginnen.
Tegen half zeven maken we een broodmaaltijd. Lekker.
Na het eten ga ik nog een tijdje door. Nu moet de verf drogen.
Laat alles op de eethoektafel liggen en plots zie ik Noortje rondwandelen op de tafel. Een ja hoor, overal kattenpootjes. Is ze over de twee schilderijtjes met de natte verf gewandeld en nu staan overal haar pootjes op tafel. Ik pak haar op, zet haar naar buiten en ga de tafel schoonmaken. Ja krijg je als je niet op de ezel werkt. Moet die straks maar weer op tafel zetten.
Kijk samen met Marij tv, werk in CityVille en ga ook nog wat uitvechten in Empires&Allies voordat ik de volgende verflaag ga aanbrengen. Daarna stop ik er mee voor vandaag. Nu maar eerst eens alles goed laten drogen.
Om elf uur gaan we naar bed. Marij kan meteen gaan slapen, ik niet. De schilderijtjes dansen in mijn hoofd. Is niet vervelend, maar ik blijf er wel wakker van. Krijg steeds beelden door en eerlijk gezegd kan ik er geen touw aan vastknopen. Allemaal kleuren en vormen, gewoon teveel.
Ben wel moe en morgen moet ik weer vroeg op want Marij gaat weer wandelen met Wil en Wilma. Dus ga ik mijn best doen om te gaan slapen.

Voor een vrije dag ben ik weer eens veel te vroeg wakker. Opstaan maar, ook al is het pas half zeven. Marij is nog verzonken in een diepe slaap. De katten niet. Lotje komt kijken als ze merkt dat ik wakker ben. Opstaan en tanden poetsen voordat ik de katten wat snoepjes geef. Daar staan ze altijd op te wachten, elke morgen. Als ik het oversla zie je 3 van die vragende kopjes. Leuk.
Beneden gooi ik alles open. Het ziet er mooi uit en het is ook al lekker buiten. Een mooie lucht, dus ga ik mijn toestel halen en maak foto's van de lucht en onze tuin.
Weer binnen begin ik met de blog. Na een klein uurtje staat die op internet.
Dan naar CityVille. Hier heb ik heel wat te doen. Oogsten, huren innnen en weer wat bijbouwen.
Tot slot nog Empires& Allies. Ik heb Jo gek gemaakt want ik heb een neutraliteit ingesteld voor 24 uur en nu kan hij me niet aanvallen.
Marij is om half negen beneden. We ontbijten en dan gaat de telefoon, Sjaak, het gaat over het plukken van zwarte bessen in Koningsbosch. We spreken af om elkaar om half elf te ontmoeten bij de teler. Ik bel Jo, die aan het sporten is met Jolanda, en laat hem weten dat we morgen niet met de fiets maar met de cabrio gaan. Het weer is niet stabiel genoeg. Jo laat nog weten dat het tijd wordt dat mijn neutraliteit afloopt, hij staat te popelen om me weer aan te vallen, ha ha.
Ik bel de tandarts want het gaat niet goed met een hoektand. Gisteren beet ik op een pit en toen hoorde ik het kraken. De tand zit nu los. Ik kan vanmorgen nog terecht, gelukkig.
Maar er is nog tijd genoeg over om boven te beginnen met poetsen. Doe ik dan ook, grondig.
Dan nog een cappuccino, douchen en op naar de tandarts.
Het is effe wachten in de wachtkamer en dan wordt het probleem bekeken. Hij maakt een verstevings- brugje met een andere tand en we hopen dat de tand nu rust krijgt en er niet uit gaat vallen. Zou jammer zijn als dit gebeurt. We maken een afspraak op korte termijn want ook 5 boventanden komen los. Moet er niet aan denken dat ik ergens in bijt en die tanden blijven daar dan in achter. Horrorscenario!
Weer thuis is er nog tijd voor een cappuccino en dan is Manuela, de thuiskapster, er.
Ik ga weer het eerst onder de tondeuse en schaar. Lekker kort kopje. Dan Marij nog en dan is Manuela alweer op weg naar de volgende klant.
Marij poetst nog beneden en dan gaan we lunchen.
Na de lunch stappen we in de cabrio omdat Marij het weer niet vertrouwt. Het dak kan open en we rijden over Kohlscheid, Horbach naar Imstenrade.
Het is er heel erg druk. Bomvol met auto's. Marij kan de auto niet parkeren en blijft erin zitten. Ik ga alleen appels en pruimen kopen. Bij binnenkomst staat er een rij van de kassa tot aan de deur, zo'n 15 mensen zijn nog voor me. Na een half uurtje ben ik aan de beurt. Ellen staat achter de kassa, een collega van Marij die deze fruitboederij met haar broers deelt. We maken kort een praatje terwijl het fruit gewogen wordt. De rij is wel wat geslonken, maar ze kan geen tijd vrij maken voor een langer praatje.
Het fruit gaat achter in de cabrio en Marij stelt voor om dezelfde weg terug te rijden en in Kohlscheid een ijsje te gaan eten. Prima idee.
Het weer is schitterend, hadden we niet verwacht. We rijden over de Heerlerbaan naar Horbach en daar maak ik een grote fout, stuur Marij naar rechts in plaats van naar links en dus zitten we op de weg naar Aken. Shit, wat nu? Even verderop zou Marij kunnen keren, maar dat durft ze niet en dus rijden we via Laurensberg, Vaals, Simpelveld en Bleijerheide naar Kohlscheid en dat allemaal voor een ijsje.
Het is druk op het terras, maar er is nog een tafeltje vrij. We bestellen ons ijs en genieten van de zon en ook van het ijs. Marij trakteert, mooi.
We kijken nog in de winkels en dan gaan we naar huis.
Het fruit wordt in schalen en deels in het fruitvak van de ijskast gelegd.
Dan is er een cappuccino, heerlijk.
Het eten is simpel vandaag. Moet wel want ik kan nog niet bijten. De brug die de tandarts heeft gemaakt ben ik kwijt geraakt. Op het terrasje voelde ik al dat die ging schuiven. Marij vindt, tot mijn stomme verbazing, het grootste stuk ervan in de keuken. Heb niks gevoeld, maar daar is het toch uit mijn mond gevallen. Zal wel gebeurd zijn toen ik dacht dat een stukje pit van een pruim in mijn mond zat. Ik heb niet gekeken maar het eruit gevist en in de spoelbak gegooid.
Ik maak wraps met roerbakgroente en daar gaat dan een Thaise saus overheen, heerlijk.
De wraps moet ik wel in kleine stukje snijden anders kan ik het niet eten. Wat een gedoe als er iets niet goed is met je gebit.
Afwassen en dan beginnen we aan een lange luier avond. We kijken tv, kaarten, lopen in de tuin en genieten van het zalig niks doen. Gek genoeg word je daar ook moe van. Om elf uur gaan we naar bed. Bella eet effe wat en is weer vertrokken, de rest gaat mee slapen.

Opstaan en vandaag geen werkkleren aantrekken want voor beeldhouwen is geen tijd op deze laatste werkdag van deze week van Marij. Maar het poetsen kan en mag ik vandaag niet overslaan. Doe ik dan ook niet. Als Marij naar haar werk is en ik de blog op internet heb staan begin ik met poetsen, van de zolder tot op het terras. Toch wel fijn als ons huisje weer schoon is. Hier geniet ik ook van.
Nog een cappuccino en dan stap ik al in de Croma.
Ga naar de juwelier in Kerkrade om de batterij in 2 horloges te laten vervangen, de Stark/Fossil van Marij en de Camel van mij.
Jammer maar die juwelier kan me niet helpen. Door naar de Lidl om de boodschappen te halen, maar helaas de Spaanse producten die in de aanbieding zijn liggen er nog niet.
Door naar Heerlen, naar de Fiat-garage. Wil graag een trekhaak voor de Croma. Helaas de werkplaats is alleen voor noodreparaties open.
Op naar Brunssum want daar is ook een juwelier waarvan Marij denkt dat die me kan helpen. En dat klopt. Ze gaan de batterijen vervangen. Duurt een half uurtje. Mooi kan ik een terrasje pikken want het is zonnig en warm. Neem een latte machiato, mail met Marij en kijk, want er is genoeg te zien. Amuseer me goed in dat half uurtje wachten.
Weer terug bij de juwelier krijg ik te horen dat de batterij van het horloge van Marij vol is en het horloge zelf dus een probleem is. Mijn horloge is voorzien van een nieuwe batterij.
Weer terug thuis ga ik lunchen want het is al bijna een uur.
Zet de parasol op en ga buiten genieten van het mooie weer. Snoei links en rechts in de tuin bij wat nodig is, maak me een cappuccino en dan is het alweer drie uur.
De bel gaat en Helma staat voor de deur. Ze komt de steentjes ophalen die ik voor haar heb gemaakt. Ze wil die gebruiken in de Ronald MacDonald Kindervallei waar ze als vrijwilliger werkt. Voor mij heeft ze een verrassing meegebracht als dank voor de moeite. Is niet nodig, maar de chocolaadjes zijn altijd welkom en de boekenleggers van Hundertwasser ook, die zijn heel mooi!
Ik maak uiteraard een cappuccino en we praten bij.
We lopen ook nog de tuin in waar de grote blok tijgerserpentijn ligt. Ik laat Helma zien hoe ze op een simpele manier de kleur tijdelijk kan ophalen van de steentjes.
Marij is er om vier uur en dan maak ik nog een cappuccino en praat Marij met Helma bij.
Als Helma naar huis gaat praten Marij en ik bij en dan is het alweer tijd om te eten. Geen warme hap vandaag maar een uitsmijter, ook lekker.
Ik wandel nog even de tuin in en eet een pruim. Dan gaat het fout, ik bijt op de pit en ik hoor de tand kraken. Bloed in mijn mond en als ik in de spiegel kijk zie ik dat een hoektand los staat. Is toch wat, dat gebit van mij. Doet pijn, behoorlijk, dus neem ik een pijnstiller. Maar veel helpt dit niet.
Nog afwassen en dan stappen we in de cabrio. Met dit mooie weer gaat het dak natuurlijk open. Een heerlijk ritje van een dik halfuur naar Echt. Onze buren Renxe9 en Astrid staan daar op de camping.
Renxe9 staat ons bij de ingang op te wachten. Fijn, want alleen zouden we hun stacaravan nooit vinden. Brent komen we onderweg naar de caravan tegen. We hebben voor Astrid en Renxe9 bonbons en voor de beide jongens een zak snoep meegenomen. Astrid zet koffie en uiteraard praten we bij. Van alles en nog wat komt aan de orde. Jammer dat het rond half negen begint te regenen, maar gelukkig zitten we droog onder de overkapping. Het meegenomen vest gaat wel aan want door de regen koelt het af.
Het is gezellig en ik doe nog een spelletje met Kjell. Hij wint natuurlijk want hij is snel en slim, leuk.
Tegen half elf gaan we naar huis. Renxe9 brengt ons naar de cabrio.
Om kwart over elf zijn we thuis. Bella komt mee naar binnen want ze wil eten. Daarna vertrekt ze weer. De andere mogen even de tuin in voordat we alles afsluiten en naar bed gaan.
Marij gaat meteen slapen, ik ook want ik ben ook moe.

Heb je dat ook weleens, wakker worden en je dan honderd jaar ouder voelen? Ik wel, en dat ook nog regelmatig. Misschien vraag ik wel teveel van mijn lijf en moet ik wat meer gaan opletten bij wat en hoeveel ik doe. Probleem bij mij is alleen dat als ik iets leuk vind om te doen ik alles vergeet, ook mijn lijf.
Maar snel gaan douchen, dat helpt om terug te keren naar mijn werkelijke leeftijd.
Gaat elke morgen als een trein, douchen, ontbijt en lunch klaarmaken en Marij uitzwaaien.
Vind het niet erg om om 6 uur op te staan want dan ligt er een lange dag voor me waarin ik veel kan doen.
De krant heb ik uit en van de artikelen daarin word ik niet echt vrolijk. De strips achterop en de sudoku-puzzel zijn eigenlijk het plezierigste deel van de krant.
Vroeger kon je, als de krant je niet beviel, er je kont mee afvegen. Die was dan wel wat zwarter, maar het papier was er goed voor. Met een scherp mes werden vierkantjes van de opgevouwen krant gesneden en aan een spijker opgehangen bij de wc. Dat was toen nog geen wc was maar een schijtgat dat uitkwam in de beerput. In het begin van de winter werd die beerput met een speciale emmer aan een lange stok leeggeschept en op de tuin gegooid. Soms kon je stukjes krant nog lezen.   
Vandaag lukt je dat niet meer. Het krantenpapier is veel te glad. Wat een geluk dat we steeds genoeg wc-papier in huis hebben.
Begin maar eens met mijn blog en na een uurtje staat die op internet. Dan nog oogsten in CityVille en een battle uitvechten met Jo die me weer eens heeft aangevallen in Empires&Allies.
Ik zou eigenlijk moeten gaan poetsen, maar ik heb er geen zin in. Sla ik over vandaag.
Ga mijn overall van de zolder halen want die heeft Marij pas gewassen.
Maar eerst een cappuccino voordat ik aan de slag ga.
Ga als eerste kijken of ik die zware tijgerserpentijn op een verrijdbare workmate kan leggen. Ik heb nog zo'n plank met 4 wielen en een oude workmate. Na wat gehannes lukt het me om de workmate stevig op de plank te zetten. Nu nog de steen erop schuiven en de hele handel kan naar buiten.
Mooi dat dit gelukt is. Nu kan ik buiten die steen met de handflex te lijf. De rest van de ochtend ben ik bezig met de flex en je wilt niet weten hoe ik eruit zie. Overall aan, petje op, mondkapje voor en beschermbril op. Als iemand me zo ziet werken dan denkt die dat ik van een andere planeet kom.
Moet wel zo want het stoft vreselijk en er vliegen kleine stukjes steen rond.
Marij heeft afgelopen weekend het raam en de deur van de garage schoongemaakt. Die zal opkijken als ze straks thuiskomt want daar is niks meer van te zien.
Het gaat regenen. Ok, ga ik me opfrissen en maak me daarna een cappuccino.
Het regent niet hard en lang maar ik gebruik die tijd toch om te lunchen en uit te rusten.
Na de lunch ga ik nog tot half vier door met flexen. Dan vind ik het goed geweest en ga opruimen. Daar ben ik net mee klaar als Marij thuiskomt. Ze kan weer zo de garage inrijden want ik heb de poort voor haar open gegooid. Bella komt ook effe kijken, eten en is weer de hort op.
Ik ga me douchen en daarna drinken we een cappuccino en praten bij.
Ga niet veel meer doen vandaag want ik voel mijn knie, armen en schouders. Is ook mooi geweest. Er komen nog wel meer dagen om aan dat beeld te werken.
Het eten klaarmaken is zo gebeurd. Ik kook wat pasta en warm goulash op die nog over was van vorige week. Een heerlijke maaltijd. Ik neem als toetje een ijsje.
Nog afwassen en dan doen we niks meer.
Omdat er niet veel op tv is gaan we kaarten. Begin goed, sta snel 300 punten voor, maar krijg dan niks meer en ga alsnog de kaartenboot in. Och ja, dat is een triest lot, verliezen met kaarten, ha ha.
Om half elf gaan we naar bed. Bella is weer effe binnen geweest om te eten en gaat weer. De rest gaat mee naar boven. Marij en de katten gaan meteen slapen. Ik eet me eerst nog wat appeltjes, kijk naar een samenvatting van het afscheid van Edwin van der Sar en ga dan ook slapen.

Voel nog steeds de spieren in benen en armen. Was ook een behoorlijke fietstocht die ik gisteren maakte. De hete douche spoelt helaas niet alles weg, maar ik voel me na het douchen wel al wat beter.
Ontbijt en lunch zijn snel klaargemaakt. Marij schuift aan en onder het ontbijt praten we over wat we vandaag gaan doen.
Jammer dat ze moet gaan werken, want het is nu al zonnig en nog maar 9 graden en dus frisjes, om niet te zeggen koud.
Marij kan op tijd naar haar werk. Ze gooit de cabrio nog niet open. Zwaai haar uit, zoals op elke werkdag.
Ik begin met het intikken van de blog en daarna ga ik kort werken in CityVille.
Het poetsen wacht op me want gisteren heb ik niks gedaan. Vandaag moet het dus wel gebeuren en grondig ook. Begin weer op de zolder, de slaap- en verblijfplaats van Spock en Noortje.
Spock en Noortje vluchten altijd naar beneden want het geluid van de stofzuiger vinden ze vreselijk. Trouwens als ik aan het poetsen ben blijven ze sowieso uit de buurt alsof ze het gevaarlijk vinden als ik zo bezig ben.
Vroeger, toen Noortje nog een kitten was, ging ze altijd op de stofzuiger zitten. Spock is er altijd bang voor geweest en hij is het grote voorbeeld voor Noortje, jammer in dit geval want nu rent ze ook al weg als ze me ziet aankomen met de stofzuiger.
Na anderhalf uur zit de poetsklus erop en ga ik effe bijkomen met een cappuccino.
Heb nog niet veel zin om wat te doen en amuseer me een tijdje, tot de lunch, in CityVille en Empires&Alles.
Na de lunch ga ik naar mijn atelier. Ruim op en maak een nieuw uiltje. Ik had nog een klein blokje kalk/zandsteen liggen. Intekenen en dan met de beitel het figuur uitsteken. Werken in dit materiaal kost niet veel kracht. Afwerken doe ik het beeldje met een steenrasp. Gaat snel en ik kan daar heel nauwkeurig mee werken.
Afspoelen onder de buitenkraan en laten drogen. Kan ik het straks of morgen voorzien van een afwerklaag die beschermt tegen de regen.
Dan is er het grotere en zwaarderij werk. Ik til de grote blok tijgerserpentijn en leg die op mijn werktafel. Voel meteen mijn rug want die blok weegt tussen de 45-50 kilo. Hij ligt nu al zeker 3 jaar in mijn atelier. Had steeds andere stenen om te bewerken, maar nu moet hij er toch aan gaan geloven. Het is een typische steen, heel anders dan de "normale" serpentijn. Deze is opgebouwd in lagen, hele dunne lagen. Ga eerst proberen wat hij kan hebben en zet op plaatsen waar wat weg moet de beitel erin en geef een klap. Dit wordt uitkijken geblazen want de stukjes vliegen er vanaf. Zet ook de steenrasp erop en rasp wat weg. Dit gaat wat moeilijker. Dan nog schuren met het schuurapparaat en dat gaat prima. Zo, nu weet ik wat ik technisch met de steen kan. Ik heb een ruw ontwerp gemaakt en ga de steen morgen als eerste glad maken en kijken of kan wat ik wil. Zo niet dan ga ik het ontwerp aanpassen. Genoeg voor vandaag want het is bloedheet geworden in mijn atelier.
Ik ga naar binnen, fris me op en pak een glaasje sinaasappelsap en ga daar buiten mee op ons terras zitten. Zo rustig zitten in de schaduw van de parasol is heerlijk en van alles komt dan bovendrijven. Het zijn van de momenten dat je gedachten met je op de loop kunnen gaan. Moet ik voor uitkijken want voor ik het weet wentel ik me in herinneringen die me treurig maken. Gek is dat. Zou iedereen dat hebben?
Ga wat kleine klusjes doen. De pomp en filter schoonmaken van de vijver. Dit is nodig en brengt me op andere gedachten. Met dit warme weer is met water werken heerlijk.
Marij is om vier uur thuis. We drinken als eerste een cappuccino en praten bij. Ben blij dat ze er is en ik moet zeggen dat mijn mooie jonge vrouw mijn fantasie op gang krijgt. Helaas mag ik hier niet verder op ingaan want straks leest Marij de blog en dan schrapt ze toch onverbiddelijk wat ze te ver vindt gaan. Gebruik maar je eigen fantasie, dan kom je een heel end, ha ha.
We kijken samen naar het L1-nieuws en dan pak ik het eten. Makkie vandaag want ik had koude schotel gekocht bij de C1000. Daar kook ik nu een eitje bij, doe er wat tomaat en mayonaise op en klaar ben ik. We drinken er een glaasje witte wijn bij. Gezellig en lekker.
Marij wil absoluut afwassen, ok doen we dat, maar meer ook niet.
We gaan buiten op ons terras zitten met een cappuccino en gaan een potje kaarten. Ik krijg slechte kaarten en verlies met meer dan 300 punten verschil. Als je weet dat we tot 1000 gaan, dan weet je ook dat ik alleen maar kl… kaarten heb gekregen. Wonder boven wonder doet het me vandaag niks. Zal wel door het mooie weer komen.
De rest van de avond kijken we naar een aflevering van Lie to Me en White Collar. Daarna gaan we ook meteen naar bed want beiden zijn we moe. Bella zien we niet. Die is vanmiddag effe komen eten en daarna weer vertrokken. Marij gaat meteen slapen en ik kijk nog naar het nieuws. Is niet iets om vrolijk van te worden. Uitzetten die handel en gaan slapen. Doe ik ook.

Opstaan in de wetenschap dat het een mooie dag gaat worden is mooi. Na het douchen gaat dan ook de korte broek aan. Groot is de teleurstelling als ik met de katten naar buiten ga, want het is zwaar bewolkt en maar 9 graden en dus gewoon koud. Wat moet dat worden vandaag?
Eerst maar eens ontbijten en zorgen dat Marij op tijd naar haar werk kan. Dat lukt, uiteraard.
De katten geef ik te eten en de stront en pis van de egels ruim ik op voordat ik aan de blog en CityVille begin. Dat wordt gewaardeerd dat kan ik zien aan hun gedrag, leuk.
Tot Jan komt, dat is tegen half tien, amuseer ik me in CityVille.
Uiteraard maak ik een cappuccino en dan praten we bij over de afgelopen week. Voordat we gaan fietsen haal ik voor Jan ook een vest want het is nog te koud om alleen met het dunne fietsjack aan te fietsen. Het is half elf als we vertrekken. We hebben besloten om naar Holtum te rijden en een bezoekje te brengen aan Netty, de vriendin van Jan. We fietsen door Schaesberg naar de Brunssummerheide en gaan bij de rotonde Brunssum/Schinveld/Jabeek/Koningsbosch richting Koningsbosch. Bij de afslag naar Susterseel fietsen we die richting. Gaat prima zo, maar het is nog steeds frisjes.
In Susterseel is bij een bakkerij een terrasje. Hier nemen we een cappuccino en sms Marij waar we zitten.
Door naar Holtum via Wehr en Sittard. Om half een zijn we in Holtum.
Netty zet koffie en we praten een tijdje over van alles en nog wat. Om half twee stappen we weer op en gaan op weg naar huis.
Op de terugweg besluiten we om bij de NedCar richting Limbricht te fietsen, een goed besluit want het is een mooie route door velden en bos die uiteindelijk uitkomt bij kasteel Limbricht.
Zoals je kunt zien, een schitterende locatie. Ik ben hier nog nooit geweest. Stom hxe8, woon je er redelijk kort bij, rijdt er duizende keren langs en nu pas sta ik er. We gaan uiteraard ook naar de achterkant en ik maak een aantal foto's. Echt een plek om nog eens naar terug te komen, zo mooi.
Op de rijksweg stoppen we bij een kleine cafetaria en bestellen een broodje gezond met frisdrank. De zon is er nu en brand behoorlijk. De vesten en de jasjes zijn uit, die zitten in de fietstas, niet meer nodig, gelukkig.
Na een lekkere lunch rijden we verder richting Sittard, maar gaan niet Sittard in maar rijden langs de provinciale weg richting Wintraak. Naast de provinciale weg ligt nog een weggetje en dat nemen we. Het is behoorlijk klimmen hier en we zijn blij als we boven zijn.
Jan stelt voor om een ijsje te gaan eten bij de ijsboerderij Coumans. Doen we.
Het terras zit behoorlijk vol maar we vinden nog een tafeltje onder een parasol. We bestellen ons ijs en genieten van de omgeving en vooral het weer. Het ijs is lekker, maar eerlijk gezegd kan het niet tippen qua prijs/kwaliteit aan het ijs in Kohlscheid. Niet erg, dit smaakt ook goed, maar ik ben verwend wat ijs betreft.
Na een tijdje gaan we weer verder. Moeten nu wel doorfietsen want anders zijn we niet op tijd thuis. We rijden verder over de Wintraak en slaan af richting Brunssum/Schinveld. Het is nu echt warm daar op die weg zonder enige beschutting. Bij de rotonde kiezen we voor Schinveld en rijden langs de zelfkant naar Nieuwenhagen en dan richting Eijgelshoven. Nog een kort stukje richting Haanrade en dan is de afslag naar de Lichtenberg en het Beukenbos.
Om half vijf rijden we de oprit op. Als ik van de fiets stap voel ik pas de zadelpijn. Geen wonder het was ook een rit van ruim 72 kilometer.
Heb een uurtje last met lopen en zitten.
Marij maakt cappuccino en we praten bij, gezellig. Marij gaat daarna het eten voorbereiden.
Ik ga het nog niet klaarmaken want ik wacht op een collega van Marij die komt voor de Twinnyload.
Hij is er om half zes, ziet de fietsdrager en gaat snel akkoord met de prijs. Hij gelukkig en ik ook want nu heb ik weer wat meer plaats in de garage.
Begin aan het eten, vis met gekookte aardappelen en een komkommer/tomatensalade, lekker. We nemen er een witte wijn bij. Het is stil onder het eten, een goed teken.
Jan en ik nemen de afwas voor onze rekening.
We kijken samen naar het L1-nieuws en dan gaat Jan naar huis. Wij kleden ons om en de rest van de avond doen we rustig aan. TV-kijken en uiteraard, voor mij CityVille.
Om half elf gaan we naar bed. Marij is moe en gaat slapen. Ik kijk nog naar het laatste nieuws en zie en hoor hoe onze VVD-gedeputeerde Verheijen terecht een opmerking maakt over Wilders en vervolgens overladen wordt met heel wat vervelende tweets en mails. Och ja, je mag ook geen opmerking maken over onze martelaar Wilders, want dan valt zijn aanhang op een vreselijk agressieve manier over je heen. Triest waar de inbreng van die man onze samenleving naar toe brengt. Geen prettige gedachte om mee te gaan slapen, die verruwing van onze samenleving.

Om zes uur springt de wekkerradio aan en dat op zondag. Marij wil vandaag met Wil en Wilma meedoen aan de wandeltocht vanuit Lemiers en ze willen uiterlijk om half acht starten. Opstaan douchen en het ontbijt maken. Smeer nog twee boterhammen voor Marij om mee te nemen op de wandeltocht.
Kort voor 7 uur stappen we in de Croma. Het is zwaar bewolkt en zo'n 14 graden, mooi wandelweer als het droog blijft. Ik zou wel mee willen wandelen maar dat kan helaas niet meer met mijn knie.
Omdat we erop rekenen dat de weg bij Baanheide nog steeds is afgesloten rijden we over Simpelveld en Wittem naar Lemiers. Een omweg maar beter dan 14 dagen geleden toen we naar Vaals gingen en over Aken/Laurensberg naar Vaals moesten. We zijn er mooi op tijd. Ik zet Marij af en wens haar veel wandelplezier en rij weer naar huis.
Weer thuis tik ik de blog in en ga daarna nog CityVille en Empires&Allies updaten. Dan nog poetsen want straks blijven Wil en Wilma lunchen en dan wil ik dat ons huisje er netjes uitziet. Dan gaat zo'n morgen toch behoorlijk snel voorbij. Marij houdt me op de hoogte van haar vorderingen, ze belt als ze een controlepost heeft bereikt. Ze wandelt met Wil de 15,5 km en Wilma doet de 25 km. Het is al een hele tijd geleden dat Marij zo'n wandeling heeft gemaakt en het verbaast me dat ze makkelijk met Wil z'n tempo mee kan. Ze boffen, het blijft droog.
Aan het eind van de morgen ben ik klaar met poetsen en het werk op de laptop. Ik heb ook nog een kippen/groentensoep voor de wandelaars klaargemaakt. Nu maak ik me een cappuccino, zet Brava aan het ga op de bank genieten van de muziek van Beethoven, mijn favoriete componist.
Om half een zijn de wandelaars terug van de wandeling. Fijn om te zien dat Marij ervan heeft genoten.
Ik dek de tafel en serveer de soep, een gerecht dat zeer wordt gewaardeert door de wandelaars. De oven is voorverwarmd en terwijl we de soep eten bak ik de bruine broodjes af. Zet ook nog thee en dus kunnen we na de soep meteen door met de broodjes, lekker.
Ik krijg alle wandeldetails natuurlijk onder het eten te horen. Leuk om te luisteren want ze hebben best wel grappige dingen gezien en meegemaakt.
Na de lunch is er nog een cappuccino en dan gaan Wil en Wilma naar huis. Marij en ik kijken naar de start van de F1 in Hongarije en volgen de race met tussenpozen. Tussendoor pak ik de schilderspullen en ga drie kleine doeken voorbereiden. Weet nog niet precies wat ik ga doen, maar Wil en Wilma zouden nog een groot langwerpig schilderij willen of een drieluik. Dat laatste ga ik in het klein maken, zien of ik ook nu wat kan maken wat ze bevalt.
Later in de middag gaan we eten. Geen warm eten maar weer een broodmaaltijd. We hebben nog genoeg broodbeleg en dat kan niet te lang in de ijskast liggen, dat moet op.
Pas nu begint Marij wat last van haar spieren te krijgen, die worden stijf en wat pijnlijk. We doen dan ook niks bijzonders meer, kijken alleen nog maar tv tot we naar bed gaan.
Het nieuws volgen we uiteraard en we zijn beiden getroffen door de slachtpartij door het leger onder protesterende burgers in Syrië. Weer zo'n dictator die zijn macht met alle macht verdedigt, triest.
Ik geloof dat er in elk werelddeel wel een oorlog(je) aan de gang is. Als de opstandelingen westers geörienteerd zijn dan zijn het vrijheidsstrijders. Zijn ze dat niet dan zijn het opstandelingen/terroristen. Snap jij het nog? Ik in elk geval niet.
In Afrika mogen mensen nog steeds verhongeren omdat de westerse hulp niet welkom is. Valt het je niet op dat hulp vanuit de moslimlanden zelf uitblijft? Daar zitten toch behoorlijke rijke landen tussen en die doen niks. Ook onbegrijpelijk voor mij. Maar ja, het zal wel allemaal politiek zijn. Snap je nu waarom ik zo'n afkeer heb gekregen van de politiek. Niet dat daar geen goede mensen met goede bedoelingen tussen zitten, maar die bereiken nooit de top. Doen ze dat wel, dan worden ze tijdig, voordat ze hun ideeën kunnen realiseren, vermoord.
Wat een sombere gedachten op de zondagavond. Kan er ook niks aan doen omdat ik niet blind ben voor wat er allemaal gebeurt in mijn naaste omgeving en ook in de rest van de wereld. Wil graag heel oud worden en meemaken dat mensen leren met elkaar te leven. Dat zou pas wat zijn!

Om zes uur springt de wekkerradio aan en dat op zondag. Marij wil vandaag met Wil en Wilma meedoen aan de wandeltocht vanuit Lemiers en ze willen uiterlijk om half acht starten. Opstaan douchen en het ontbijt maken. Smeer nog twee boterhammen voor Marij om mee te nemen op de wandeltocht.
Kort voor 7 uur stappen we in de Croma. Het is zwaar bewolkt en zo'n 14 graden, mooi wandelweer als het droog blijft. Ik zou wel mee willen wandelen maar dat kan helaas niet meer met mijn knie.
Omdat we erop rekenen dat de weg bij Baanheide nog steeds is afgesloten rijden we over Simpelveld en Wittem naar Lemiers. Een omweg maar beter dan 14 dagen geleden toen we naar Vaals gingen en over Aken/Laurensberg naar Vaals moesten. We zijn er mooi op tijd. Ik zet Marij af en wens haar veel wandelplezier en rij weer naar huis.
Weer thuis tik ik de blog in en ga daarna nog CityVille en Empires&Allies updaten. Dan nog poetsen want straks blijven Wil en Wilma lunchen en dan wil ik dat ons huisje er netjes uitziet. Dan gaat zo'n morgen toch behoorlijk snel voorbij. Marij houdt me op de hoogte van haar vorderingen, ze belt als ze een controlepost heeft bereikt. Ze wandelt met Wil de 15,5 km en Wilma doet de 25 km. Het is al een hele tijd geleden dat Marij zo'n wandeling heeft gemaakt en het verbaast me dat ze makkelijk met Wil z'n tempo mee kan. Ze boffen, het blijft droog.
Aan het eind van de morgen ben ik klaar met poetsen en het werk op de laptop. Ik heb ook nog een kippen/groentensoep voor de wandelaars klaargemaakt. Nu maak ik me een cappuccino, zet Brava aan het ga op de bank genieten van de muziek van Beethoven, mijn favoriete componist.
Om half een zijn de wandelaars terug van de wandeling. Fijn om te zien dat Marij ervan heeft genoten.
Ik dek de tafel en serveer de soep, een gerecht dat zeer wordt gewaardeert door de wandelaars. De oven is voorverwarmd en terwijl we de soep eten bak ik de bruine broodjes af. Zet ook nog thee en dus kunnen we na de soep meteen door met de broodjes, lekker.
Ik krijg alle wandeldetails natuurlijk onder het eten te horen. Leuk om te luisteren want ze hebben best wel grappige dingen gezien en meegemaakt.
Na de lunch is er nog een cappuccino en dan gaan Wil en Wilma naar huis. Marij en ik kijken naar de start van de F1 in Hongarije en volgen de race met tussenpozen. Tussendoor pak ik de schilderspullen en ga drie kleine doeken voorbereiden. Weet nog niet precies wat ik ga doen, maar Wil en Wilma zouden nog een groot langwerpig schilderij willen of een drieluik. Dat laatste ga ik in het klein maken, zien of ik ook nu wat kan maken wat ze bevalt.
Later in de middag gaan we eten. Geen warm eten maar weer een broodmaaltijd. We hebben nog genoeg broodbeleg en dat kan niet te lang in de ijskast liggen, dat moet op.
Pas nu begint Marij wat last van haar spieren te krijgen, die worden stijf en wat pijnlijk. We doen dan ook niks bijzonders meer, kijken alleen nog maar tv tot we naar bed gaan.
Het nieuws volgen we uiteraard en we zijn beiden getroffen door de slachtpartij door het leger onder protesterende burgers in Syrixeb. Weer zo'n dictator die zijn macht met alle macht verdedigt, triest.
Ik geloof dat er in elk werelddeel wel een oorlog(je) aan de gang is. Als de opstandelingen westers gexf6rienteerd zijn dan zijn het vrijheidsstrijders. Zijn ze dat niet dan zijn het opstandelingen/terroristen. Snap jij het nog? Ik in elk geval niet.
In Afrika mogen mensen nog steeds verhongeren omdat de westerse hulp niet welkom is. Valt het je niet op dat hulp vanuit de moslimlanden zelf uitblijft? Daar zitten toch behoorlijke rijke landen tussen en die doen niks. Ook onbegrijpelijk voor mij. Maar ja, het zal wel allemaal politiek zijn. Snap je nu waarom ik zo'n afkeer heb gekregen van de politiek. Niet dat daar geen goede mensen met goede bedoelingen tussen zitten, maar die bereiken nooit de top. Doen ze dat wel, dan worden ze tijdig, voordat ze hun ideexebn kunnen realiseren, vermoord.
Wat een sombere gedachten op de zondagavond. Kan er ook niks aan doen omdat ik niet blind ben voor wat er allemaal gebeurt in mijn naaste omgeving en ook in de rest van de wereld. Wil graag heel oud worden en meemaken dat mensen leren met elkaar te leven. Dat zou pas wat zijn!

We worden bijna tegelijkertijd wakker, komt niet vaak voor.
Valt niet mee, het opstaan na een avondje Ami-treffen. Aardig wat rode wijn op en dat voel ik nog. Maar rustig aan doen, dan komt alles vanzelf in orde. Eerst maar eens ontbijten.
De tafel is snel gedekt en met de kranten erbij wordt het vanzelf een rustig ontbijt. Nog steeds staat de krant vol van het Noorse drama, Afrika en de USA met hun schuldenplafond. Och ja, de wereld verandert en dat houdt niemand tegen. Waar het allemaal naar toe gaat? Maar goed dat we dit niet weten.
Na het ontbijt poetsen we en daarna is er een cappuccino.
Ik ga aan de slag op de laptop en voor we het weten is de morgen alweer voorbij.
We gaan douchen en daarna lunchen, lekker.
De katten worden naar binnen geroepen en dan stappen we in de Croma, gaan naar Holtum. We hebben afgesproken met Wil en Wilma. Als we er zijn drinken we een kop koffie en gaan dan naar een expositie van 6 kunstenaars in het Terpkerkje van Urmond. We rijden binnendoor over Graetheide, een mooie route.
Het Terpkerkje is mooi en uiteraard maak ik foto's.
In het Terpkerkje exposeren kunstenaars die ik allemaal ken. Dat is binnenkomen en dan wacht me een hartelijke ontvangst, fijn. We praten bij en dan ga ik de expositie bekijken. Schitterende werken en stijlvol bij elkaar gezet en gehangen. Ja, echt mooi en de moeite waard om te bezoeken!
Doen we regelmatig, met Wil en Wilma exposities bezoeken. Niet alleen mooi, maar ook heel inspirerend vooral de gesprekken met de kunstenaars over hun gedachten en technieken die een rol speelden bij hun werken. Ik leer daar altijd van.
Na een uurtje nemen we weer afscheid en gaan een wandeling maken in de omgeving van het Terpkerkje.
We wandelen naar de Maas, maar echt dichtbij kunnen we niet komen, jammer. Dan maar terug naar het dorpje waar ik nog wat foto's maak. Tot slot pikken we nog een terrasje naast het Terpkerkje, klein en gezellig, Het is wel frisjes, maar dat kan de pret niet drukken, we genieten.
We rijden niet direct terug naar Holtum maar gaan nog effe naar Stein, naar de Primerawinkel van Paul, neef van Marij en Wilma. Het is er niet echt druk meer want het is kort voor sluitingstijd, vijf uur. We praten bij met Paul en kopen uiteraard ook wat bij hem. Ik twee tijdschrijften over kunst.
Rond vijf uur zijn we terug in Holtum. Nicole is er ook en die moet over een kwartiertje naar het station in Sittard. Breng ik haar wel even, geen probleem.
Wilma gaat eten maken en dat is een verrassend lekker eten. Ze maakt spekjes met champignons en daar gaat dan boursin bij. Ze serveert het met een pasta. We drinken er een witte wijn bij en complimenten voor de kok, het is heerlijk.
Na het eten drinken we nog een cappuccino en kijken dan naar de foto's van de stedentrip die Wil en Wilma met Jo en Diny maakten naar Wenen. Leuk.
Maar dan is het ook echt tijd om naar huis te gaan. We zijn tegen half tien thuis. De katten zijn blij dat ze naar buiten kunnen en te eten krijgen. Bella komt ook naar binnen en blijft, niet te geloven.
Het is elf uur als we naar bed gaan. Marij gaat meteen slapen want morgenvroeg gaat ze met Wil en Wilma wandelen vanuit Lemiers. Ik kijk wel nog een tijdje tv voordat ik ook ga slapen.

We worden bijna tegelijkertijd wakker, komt niet vaak voor.
Valt niet mee, het opstaan na een avondje Ami-treffen. Aardig wat rode wijn op en dat voel ik nog. Maar rustig aan doen, dan komt alles vanzelf in orde. Eerst maar eens ontbijten.
De tafel is snel gedekt en met de kranten erbij wordt het vanzelf een rustig ontbijt. Nog steeds staat de krant vol van het Noorse drama, Afrika en de USA met hun schuldenplafond. Och ja, de wereld verandert en dat houdt niemand tegen. Waar het allemaal naar toe gaat? Maar goed dat we dit niet weten.
Na het ontbijt poetsen we en daarna is er een cappuccino.
Ik ga aan de slag op de laptop en voor we het weten is de morgen alweer voorbij.
We gaan douchen en daarna lunchen, lekker.
De katten worden naar binnen geroepen en dan stappen we in de Croma, gaan naar Holtum. We hebben afgesproken met Wil en Wilma. Als we er zijn drinken we een kop koffie en gaan dan naar een expositie van 6 kunstenaars in het Terpkerkje van Urmond. We rijden binnendoor over Graetheide, een mooie route.
Het Terpkerkje is mooi en uiteraard maak ik foto's.
In het Terpkerkje exposeren kunstenaars die ik allemaal ken. Dat is binnenkomen en dan wacht me een hartelijke ontvangst, fijn. We praten bij en dan ga ik de expositie bekijken. Schitterende werken en stijlvol bij elkaar gezet en gehangen. Ja, echt mooi en de moeite waard om te bezoeken!
Doen we regelmatig, met Wil en Wilma exposities bezoeken. Niet alleen mooi, maar ook heel inspirerend vooral de gesprekken met de kunstenaars over hun gedachten en technieken die een rol speelden bij hun werken. Ik leer daar altijd van.
Na een uurtje nemen we weer afscheid en gaan een wandeling maken in de omgeving van het Terpkerkje.
We wandelen naar de Maas, maar echt dichtbij kunnen we niet komen, jammer. Dan maar terug naar het dorpje waar ik nog wat foto's maak. Tot slot pikken we nog een terrasje naast het Terpkerkje, klein en gezellig, Het is wel frisjes, maar dat kan de pret niet drukken, we genieten.
We rijden niet direct terug naar Holtum maar gaan nog effe naar Stein, naar de Primerawinkel van Paul, neef van Marij en Wilma. Het is er niet echt druk meer want het is kort voor sluitingstijd, vijf uur. We praten bij met Paul en kopen uiteraard ook wat bij hem. Ik twee tijdschrijften over kunst.
Rond vijf uur zijn we terug in Holtum. Nicole is er ook en die moet over een kwartiertje naar het station in Sittard. Breng ik haar wel even, geen probleem.
Wilma gaat eten maken en dat is een verrassend lekker eten. Ze maakt spekjes met champignons en daar gaat dan boursin bij. Ze serveert het met een pasta. We drinken er een witte wijn bij en complimenten voor de kok, het is heerlijk.
Na het eten drinken we nog een cappuccino en kijken dan naar de foto's van de stedentrip die Wil en Wilma met Jo en Diny maakten naar Wenen. Leuk.
Maar dan is het ook echt tijd om naar huis te gaan. We zijn tegen half tien thuis. De katten zijn blij dat ze naar buiten kunnen en te eten krijgen. Bella komt ook naar binnen en blijft, niet te geloven.
Het is elf uur als we naar bed gaan. Marij gaat meteen slapen want morgenvroeg gaat ze met Wil en Wilma wandelen vanuit Lemiers. Ik kijk wel nog een tijdje tv voordat ik ook ga slapen.